UDTR — Radar mondial des droits de la Nature

Düzenleyici Devletin Yeni Aracı: Regulatory Sandbox

Identification

Clé publique

radar:r-e712731082348001d810a8810d50d766

Auteurs

Züleyha KESKİN

Année déclarée

2026

Langue déclarée

tr

Type source

conference-paper

Première détection

2026-11-14T02:15:53.751800+00:00

Dernière observation des métadonnées

2026-11-14T02:15:53.751800+00:00

Dernière vérification HTTP

Non effectuée

Institutions déclarées par la source

Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi

Pays d’affiliation déclarés

TR

Résumé documentaire — langue originale

Öz Teknolojik yenilikler, hukuk düzeninin belirsizlik, hız ve öngörülemezlik içeren piyasa koşullarıyla karşı karşıya gelmesine yol açmakta; bu durum, klasik sonradan (ex-post ve reaktif) düzenleme tekniklerinin kapsam ve işleyiş sınırlarının yeniden değerlendirilmesini gerekli kılmaktadır. Yapay zekâ, yeşil enerji, biyoteknoloji ve finansal teknolojiler gibi alanlarda ortaya çıkan hızlı gelişmeler karşısında devlet, henüz oluşmamış veya hukuken tanımlanmamış piyasalar için klasik düzenleyici devlet modelinin öngördüğünden daha erken ve daha yönlendirici bir noktada konumlanmaktadır. Regulatory sandbox (düzenleyici deney alanı/düzenleyici sanal ortam) uygulamaları, bu dönüşümün en görünür örneklerinden biridir. Regulatory sandbox uygulamalarıyla henüz oluşmamış piyasalarda riskleri üstlenen, aktörleri seçen ve veri toplayarak geleceğin regülasyonlarını şekillendiren bir devlet/idare pratiği doğmaktadır. Bu yönüyle sandbox, yalnızca bir düzenleme tekniği değil, aynı zamanda devletin ekonomik alanı "piyasa öncesi" aşamada kurgulama iradesinin somut bir yansımasıdır. Ancak bu çalışmanın odak noktası, devletin ekonomik işlevinden ziyade, sandboxların idare hukukunda ortaya çıkardığı yeni düzenleme mantığıdır. Bu bağlamda sandbox, hukukun deneysel ve proaktif bir düzenleme tekniği olarak kendini göstermektedir. Regulatory sandboxlar, yeni teknolojilerin veya iş modellerinin belirli bir süre ve sınırlı ölçekte, kontrollü bir idari çerçeve içinde test edilmesine imkân tanıyan deneysel hukuki rejimlerdir. Burada düzenleyici rol, gözetim ve denetimle sınırlı değildir; devletin aktif katılımını içermektedir. Sandbox uygulamasına katılan yatırımcılar için devlet, piyasa riskini ve hukuki belirsizliği geçici olarak üstlenir; idari güvenlik, geçici muafiyet ve altyapı desteğiyle piyasa aktörlerini teşvik eder. Son aşamada idare, riskleri gözlemler ve gelecekteki düzenlemeler için bilgi toplar. Bu model, düzenleyici idarenin piyasayı bekleyip sonradan müdahale etmesi yerine; riskleri, sonuçları ve katılımcı davranışlarını önceden gözlemleyerek norm üretmesini mümkün kılmaktadır. Bu nedenle sandbox, düzenlemenin zamanlamasını değiştiren karma bir tekniktir.Regulatory sandbox uygulamaları, bu yönüyle belirsizlik koşullarında norm üretme kapasitesini artıran, hukuki sınırları kontrollü biçimde esneten ve kanıta dayalı düzenleme anlayışını kurumsallaştıran bir araçtır. Sandbox, yalnızca düzenlenen alanı değil, düzenlemenin yöntemini de dönüştürmekte; idare hukukunda yeni bir ex ante ve proaktif normatif teknik olarak öne çıkmaktadır. Bu teknik, hukuki belirlilik ile esneklik arasındaki dengeyi görünür kılmakta ve hukukun, belirsizliği tamamen ortadan kaldırmadan düzenleme imkânlarını yapılandırmasına olanak sağlamaktadır.Bu çalışma, sandboxları, piyasanın işleyişine dışsal ve sınırlayıcı müdahaleler içeren klasik düzenleme araçlarından farklı, piyasa öncesi aşamada işleyen, öğrenmeye dayalı, dinamik ve deneysel bir düzenleme mimarisi olarak ele almaktadır. Sandbox, hukukun geleneksel reaktif işlevinden uzaklaşarak riskleri öngören, piyasayı yönlendiren, piyasa beklentilerini tasarlayan ve hukuki sınırları kontrollü biçimde genişleten proaktif bir norm üretim tekniğini idare hukukuna taşımaktadır. Sandboxlar, idarenin hukuki rejiminde deneysel bir laboratuvar alanı yaratır. Bu çerçevede, sandbox, idare hukukunda sınırları henüz tam belirlenmemiş fakat etkileri giderek güçlenen bir düzenleme tekniği olarak ortaya çıkmaktadır. Çalışmada, deneysel idare hukuku bağlamında regulatory sandbox uygulamalarının hukuki niteliği, sınırları ve idare hukukunda norm üretim sürecinin nasıl yeniden şekillendiği, mevcut düzenlemeler, uygulama örnekleri ve akademik literatür incelenerek ortaya konulacaktır. Abstract Technological innovations have exposed legal systems to market conditions characterized by uncertainty, speed, and unpredictability. This development necessitates a reconsideration of the scope and operational limits of classical ex-post and reactive regulatory techniques. In fields such as artificial intelligence, green energy, biotechnology, and financial technologies, the state has begun to position itself at a much earlier and more interventionist stage than presumed by the traditional regulatory state model, particularly in markets that have not yet fully materialized or been legally defined. Regulatory sandbox practices represent one of the most visible manifestations of this transformation.Through regulatory sandbox mechanisms, a new state/administrative practice emerges—one in which the state assumes certain risks in pre-market environments, selects participating actors, and collects data in order to shape future regulations. In this respect, the sandbox is not merely a regulatory tool; it is also a concrete expression of the state's will to design the economic sphere at the "pre-market" stage. Yet, the primary focus of this study is not the economic function of the state, but rather the new regulatory logic that sandboxes introduce within administrative law. Accordingly, the sandbox reveals itself as an experimental and proactive regulatory technique in law.Regulatory sandboxes are experimental legal regimes that allow new technologies or business models to be tested for a limited time and on a limited scale within a controlled administrative framework. In this model, the regulatory role is not confined to supervision and oversight; it entails the active participation of the state. For investors participating in the sandbox, the state temporarily assumes market risks and legal uncertainty, providing administrative safety, limited exemptions, and infrastructural support to encourage innovation. Ultimately, the administration observes risks and gathers information for future regulatory design. Thus, instead of waiting for the market to form and intervening afterward, this model enables the state to produce norms by observing risks, outcomes, and behavioural patterns in advance. For this reason, the sandbox constitutes a hybrid technique that alters the temporal dimension of regulation.In doing so, regulatory sandboxes enhance the capacity to produce norms under conditions of uncertainty, allow for the controlled flexibilization of legal boundaries, and institutionalize an evidence-based regulatory approach. Sandboxes transform not only the regulated sphere, but also the method of regulation itself, emerging as a new ex-ante and proactive normative technique within administrative law. This technique makes the tension between legal certainty and flexibility more visible, enabling law to structure its regulatory possibilities without eliminating uncertainty altogether.This study approaches sandboxes as a learning-based, dynamic, and experimental regulatory architecture operating at the pre-market stage, distinct from traditional regulatory instruments that impose external and restrictive interventions on market functioning. By shifting law away from its conventional reactive posture, sandboxes introduce a proactive norm-production technique that anticipates risks, guides markets, shapes expectations, and expands legal boundaries in a controlled manner. In this respect, sandboxes create an experimental laboratory space within the legal regime of the administration, and their boundaries within administrative law—though not yet fully defined—are becoming increasingly influential. The study examines the legal nature, limits, and normative implications of regulatory sandbox practices within the framework of experimental administrative law, drawing on existing regulations, practical examples, and academic literature.

Identifiants

OPENALEX

https://openalex.org/W7224093979

DOI

10.5281/zenodo.23662942

Repères documentaires

Famille documentaire

conference_paper

Types déclarés par les sources

conference-paper

Les mentions d’entités ne constituent pas une preuve de reconnaissance juridique. La juridiction étudiée est distincte du pays d’affiliation des auteurs.

Sources

OpenAlex · Document 1

• Document · https://doi.org/10.5281/zenodo.23662942

Statut documentaire

Pertinence à examiner

Bibliothèque

Cette identité n’est pas encore intégrée à la Bibliothèque juridique.